Mijn Moeder.
Een moeder een naam een woord.
Als kind werd ik vaak niet gehoord.
Ik miste jouw liefde en watmte om mij heen.
Van binnen pijn en verdriet.
Wat ik ook deed, jij zag of voelde dat niet.
Door de jaren heen ben ik mijn eigen weg gegaan.
Nam genoegen met aan de zijkant staan.
Totdat jouw stem niet langer bleef zwijgen.
Jij mij vertelde over het ontstaan van mijn zijn
Heel even voelde ik van binnen jouw warmte om mij heen .
Heel even liet jij mij dichter bij jou komen.
Daar kon ik voorheen alleen maar over dromen.
De kilte in mij was voor even verdwenen.
Had plaats gemaakt voor warmte om mij heen.
Totdat ik zo graag antwoord Wilde op mijn vele vragen.
Jij kon of Wilde Er niet verder op ingaan.
Voor jouw was het voorbij afgedaan.
Mijn gevoelens van twijfel, mochten ER van jou niet zijn .
Ik stopte ze weer weg bij al die andere pijn.
De warmte tussen ons was weer verdwenen.
Ik kon er alleen maar om wenen.
Jij liet mij niet meer nader komen, weg waren mijn dromen.
Er was zelfs geen zijkant meer voor mij.
Jij Wilde mij niet meer in jouw leven.
Mijn zijn heb jij opgegeven.
Mijn leven samen met jou is voor altijd voorbij.
Marianne.